۳ مهر, ۱۳۹۶

چقدر نفت روی آب ذخیره شده است؟

چقدر نفت روی آب ذخیره شده است؟ offshore503 1 765x510

سقوط تاریخی قیمت نفت موجب شده است که مقدار زیادی نفت در مخازنی در نقاط مختلف جهان ذخیره شود، بخش زیادی از آن در آمریکا و سایر کشورهای صنعتی جهان ذخیره شده است که انتظار می رود آمار آن به زودی اعلام شود، اما میلیون‎ها بشکه نفت نیز در نقاطی ذخیره شده است که خارج از محدوده ردیابی‎ها است.

به گزارش پایگاه اطلاعات و فن آوری فراساحل به نقل از مارین تایمز، برخی کشورها مانند روسیه و چین نمی خواهند سطح نفت ذخیره شده خود را افشا کنند. این ماجرا بازار نفت را بسیار حساس می‎کند. اینکه چقدر نفت در این مناطق و به شیوه‎های مختلف ذخیره شده است و با چه سرعتی این مقدار نفت می تواند در بازارها به فروش برسد موضوعی است که می تواند بر قیمت نفت تاثیر بگذارد.

هریش سوندارش، مدیر تعیین راهبرد کالا در موسسه Loomis, Sayles & Co، می گوید: “خود داده ها در این زمینه متناقض هستند، داده ها در کشورهایی مثل نیجریه، برزیل، و آنگولا قابل اعتماد نیستند.”

در همین حال، با افزایش سطح ذخیره سازی و مصرف نفت در کشورهای در حال توسعه پیگیری حجم ذخیره سازی نفت بسیار پیچیده تر شده است.

سنگاپور به عنوان دارنده شلوغ ترین بنادر جهان و نقطه ای که دفاتر بسیاری از غول‎های بزرگ نفتی در آن قرار دارد، یکی از کشورهایی است که تحلیلگران را سر در گم کرده است. آبراه های اطراف این کشور پر جزیره اکنون یکی از بزرگ ترین محل‎های ذخیره سازی نفت تبدیل شده است. اما مشخص نیست که کشتی های نفتکش لنگر انداخته در آبهای این کشور چقدر نفت در خود ذخیره کرده اند.

بر اساس اطلاعات رویترز از سامانه ردیابی کشتی ها، در ابتدای ماه جولای ۲۰۱۶ (۱۱ تیر ۹۵) ۲۳ فروند نفتکش غول‎پیکر با ظرفیت ذخیره ۴۳ میلیون بشکه نفت برای مدت یک‎ماه یا بیشتر در تنگه سنگاپور توقف کرده بودند. این تعداد در ابتدای سال جاری تنها ۱۵ فروند نفتکش بود. چنانچه همه این نفتکش‎ها پُر و تکمیل بوده باشند می توانند نفت مورد نیاز آمریکا را برای بیش از دو روز تامین نمایند.

اما آمار رسمی از مقدار نفت آنها موجود نیست. رویترز و سایرین تنها می توانند بر اساس سطح شناوری کشتی‎ها حدس هایی را در مورد مقدار محموله آنها ارائه دهند. در همین حال، به احتمال زیاد محموله تعدادی از این نفتکش ها نفت کوره است و محموله برخی دیگر تنها ممکن است آب دریا باشد.

تام بونهیل، مدیرعامل شرکت Norstar Shipping که یک مالک کشتی است، گفت: “اعداد مختلفی از تعداد نفتکش‎هایی که برای ذخیره‎سازی نفت استفاده می‎شوند و همچنین مقدار نفت آنها وجود دارد.”

به عقیده کارشناسان اهمیت ذخیره سازی نفت پس از اینکه سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) نقش خود را در مدیریت قیمت‎ها پس زد، حیاتی تر شده است. از ماه نوامبر ۲۰۱۴ اوپک تولید نفت خود را بالا برد و به ماکزیمم ظرفیت رساند. این به معنی اینست که ظرفیت خیلی کمی در این سازمان برای تولید بیشتر نفت وجود دارد، یعنی در صورتیکه تولید نفت به دلیلی در نقطه از جهان مختل شود آنگاه نقش ذخیره سازی ها پررنگ می شود.

آنتوان هلف، رئیس برنامه بازار نفت در مرکز سیاست های جهانی انرژی در دانشگاه کلمبیا، گفت: “اوپک بازی به عنوان تامین کننده ای که در بازار توازن ایجاد می کرد، متوقف کرد. با در نظر گرفتن این احتمال که شیل اویل آمریکا می تواند یا نمی تواند نقش ایجاد کننده توازن را بازی کند، مسئولیت اصلی توازن بازارها بر دوش ذخیره سازی ها می افتد.”

با در نظر داشتن اینکه اطلاعات کمی از ذخیره سازی نفت وجود دارد، تحلیلگران با دسترسی به اطلاعات عمومی و حدس و گمان سطح ذخیره ها را ارزیابی می کنند.

عدم قطعیت از وضعیت ذخیره سازی‌های نفتی زمانی مشخص شد که به تاسیسات نفتی نیجریه در ماه می و جولای امسال حمله شد. پس از حمله ها تحلیلگران پیش بینی کردند که تولید نفت نیجریه کاهش بیابد و قیمت نفت به بالای ۵۰ دلار برای هر بشکه برسد. اما اطلاعات نفتکش ها نشان داد که صادرات نفت نیجریه بالای ۱.۵ میلیون بشکه در روز ثابت ماند.

اومری هاچبرگ، مدیر امور کالای موسسه Windward، در پاسخ به این سئوال که ای سطح صادرات چگونه تامین شد، گفت: “این سئوال مهمی است. آیا آنها از نفت ذخیره خود استفاده کردند، یا تولید نفت آنها بیش از آن چیزی است که فکر می کنیم؟”

نهایتا نیجریه در ماه جولای امسال سطح ذخیره سازی نفت خود را اعلام کرد اما این آمار هفته ها پس از حمله به تاسیسات نفتی آنها منتشر شد. شرکت ملی نفت نیجریه در اینباره اظهار نظری نکرد.

سازمانی به نام Joint Organization Data Initiative اطلاعات جهانی مربوط به سطح ذخیره سازی نفت را جمع آوری می کند. این سازمان نیز اطلاعی از آمار کشورهای روسیه، چین و برخی دیگر از کشورها ندارد. بعضی از کشورها اساسا مکانیزمی برای جمع آوری چنین داده هایی ندارند و انتشار این اطلاعات را نیز در اولویت های خود نمی بینند.

چنین کشورهایی نفت بیشتری را جذب می کنند. کشورهای خارج از سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، سازمانی بین دولی متشکل از ۳۵ کشور، اکنون بیش از نیمی از تقاضای نفت جهان را به خود اختصاص داده اند در حالیکه یک دهه پیش سهم آنها در تقاضای نفت تنها ۴۱ درصد بود.

دیوید فیف، رئیس تحقیق بازار در موسسه Gunvor Group می گوید: “این میزان افزایش همگام با بالا رفتن انتشار داده ها در حوزه سطح ذخیره سازی این کشورها نبود، این نیز یک سطح دیگر از ابهام را به بازار اضافه می کند.”

علاوه بر این، کشورها میزان ذخیره سازی نفت خود روی دریا یا نفتکش‎ها را اعلام نمی کنند. آژانس بین المللی انرژی (IEA) اعلام کرد که سطح ذخیره سازی نفت بر روی کشتی‎های نفتکش‎ در جهان در ماه ژوئن امسال به ۹۵ میلیون بشکه افزایش یافته که بالاترین سطح آن از سال ۲۰۰۹ به بعد است.

در چین نیز داستان پر رمز و راز دیگری در حال شکل گیری است. داده های دولتی نشان می دهد که واردات نفت این کشور سریعتر از میزان سرعت پالایش آن رشد می کند. داده ها نشان می دهد که چین در نیمه نخست امسال ۱۶۰ میلیون بشکه نفت بیشتری ذخیره کرده است. این سطح می تواند نیازهای نفتی این کشور را به مدت دو هفته تامین کند.

تحلیلگران بر این باورند که این مقدار نفت در منابع تجاری و یا منابع راهبردی ذخیره نفت این کشور ذخیره شده است. این دو با یکدیگر تفاوت دارند، چنانچه نفت مورد نظر در منابع استراتژیک ذخیره شده باشد، به محض پُر شدن این منابع تقاضا نفت چین کاهش می یابد. کارشناسان معتقدند این ذخایر امسال به بیشترین ظرفیت خود می رسند.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *