چشم‌انداز صنعت نفت ایران و آثار اقتصادی آن در سال ۲۰۴۰

به گزارش پایگاه اطلاعات و فن آوری فراساحل به نقل از خبرنگار نفت و گاز «انرژی امروز»، در اقتصاد ایران، نفت، گاز و انرژی های دیگر،نقش اساسی در توسعه اقتصادی و درآمدهای ارزی کشور به صورت مستقیم و غیرمستقیم ایفا می کند. همچنین مساله آب و کشاورزی بخش دیگری است که با امنیت غذایی کشور ارتباط تنگاتگی دارد.

بر همین اساس، دانشگاه استنفورد، در تحقیق خود بر روی انرژی های ایران و چشم انداز آن در سال ۲۰۴۰نوشته است: پایه های تحلیل بر اساس تاریخچه تولید نفت خام ایران و برآوردهای آتی آن تا سال ۲۰۴۰ با در نظر گرفتن تمامی ۹۸ مخزن و میادین نفتی با تولید انباشته ۷۲ میلیارد بشکه از سال ۱۹۱۳ صورت گرفته است.

در این تحقیق آمده است، برآوردهای آتی بر اساس وضعیت فعلی میادین فعال و زیرساخت های موجود آن، پروژه های اعلام شده و در جریان و نیز ازدیاد تولید بالقوه در میادین کشف نشده و توسعه نیافته صورت گرفته است.

بنابر یافته های حاصل، میانگین نرخ کاهش سالانه میادین نفتی موجود در ایران ۰.۶ درصد،(با در نظر گرفتن تاثیر تعمیر و نگهداری) میانگین بازدهی چاه های جدید در سال ۲۰۱۶ معادل ۱.۷ هزار بشکه در روز با نرخ کاهش ۳.۲ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۰ و ۲۰۳۰ به ترتیب به ۴ و ۴.۴ میلیون بشکه در روز خواهد رسید.

بر اساس تحقیق ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد، چنانچه پروژه های افزایش ضریب بازیافت و استخراج در آینده به طور کامل به اجرا برسند به طور بالقوه شاهد تداوم این روند تا سال ۲۰۴۰ خواهیم بود.

در این گزارش آمده است، با استفاده از برآوردهای سازمان اطلاعات انرژی آمریکا از قیمت نفت به‌عنوان ارقام مبنا، انتظار داریم ناخالص درآمد سالانه ی ایران از فروش نفت خام یا اواسط دهه بعدی به سطح سال‌های ۱۲/۲۰۱۱ خود یعنی در حدود ۱۵۰ میلیارد دلار (با فرض ثبات دلار سال ۲۰۱۶) برسد.

تحلیل این گزارش حاکی از آن است که تا اواسط دهه بعد، ایران می‌تواند به کاهش تولید در میادین بالغ خود را از طریق بهره‌برداری از ذخایر توسعه نیافته جبران کند.

اما چالش اصلی که اواسط دهه آینده به چشم خواهد آمد، درست زمانی که حفظ سطح تولید، تنها از طریق بهره برداری از چاه های بسیار بیشتر، تزریق سهم بیشتری از گاز طبیعی تولید شده، استفاده از استخراج مصنوعی و سرمایه گذاری سنگین در شیوه های بازیافت ثانویه امکانپذیر خواهد بود.

بر اساس تحقیق ایران ۲۰۴۰ دانشگاه استنفورد، با وجود اینکه انتظار می رود، در آمد ناخالص روند رو به رشدی داشته باشد، اما افزایش هزینه های تولید (به دلیل عوامل فوق‌الذکر) همراه با بیشتر شدن مصرف آتی انرژی در داخل کشور موانعی در رشد قابل توجه درآمد حاصل از صادرات نفت از سال ۲۰۲۵ است.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.