۲ مرداد, ۱۳۹۶

شیرجه نفتی در خزر

شیرجه نفتی در خزر offshore397 765x510

به گزارش پایگاه اطلاعات و فن آوری فراساحل به نقل از عصر نفت/ دریای خزر به عنوان یکی از قدیمی‌ترین منابع تولید محصولات هیدروکربوری در دنیا، از ذخایر کافی برای تبدیل شدن مجدد به یکی از منابع مهم عرضه نفت و گاز جهان امروز برخوردار است. مشتریان زیادی نیز به ذخایر عظیم کشف شده گاز طبیعی در بستر این دریای سرد، چشم دوخته‌اند.

گزارش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ میلادی، بیش از ۵۵ میلیارد دلار در طرح‌های توسعه این حوزه سرمایه‌گذاری خواهد شد.
وزارت انرژی ایالات متحده اعلام کرده در بستر این دریا ۲۰۰ میلیارد بشکه ذخیره نفت خام به ارزش ۴ تریلیون دلار قرار دارد اما به دلایل مختلف در سال‌های اخیر، ما شاهد کاهش فعالیت‌های اکتشافی در این دریا بوده‌ایم.

گابریل مینهر پژوهشگر حوزه بالادستی دریای کاسپین و روسیه در مؤسسه وود مک کنزی می‌گوید: در ۱۰ سال گذشته، تنها هشت میدان هیدروکربوری جدید در این دریای پهناور کشف شده است. مجموعه مختلفی از عواملی نظیر کمبود دکل حفاری، ویژگی‌های خاص زمین‌شناسی سازندهای کاسپین و شرایط آب و هوای نامساعد به شرایط کنونی و هزینه‌های بالای اکتشاف در آن انجامیده است.

بدین ترتیب شرکت‌های بهره‌بردار بیش از یافتن میادین جدید، به دنبال ارزیابی و توسعه میادین در حال بهره‌برداری کنونی هستند.

برخلاف سایر مناطق دنیا، دریای خزر یک دریای بسته است که همواره تقاضای بالایی برای اجاره دکل حفاری در آن وجود دارد. هم اکنون دولت‌های قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان در حال اجرای طرح‌های عظیم اکتشاف، حفاری و تولید از ذخایر نفت و گاز دریای کاسپین هستند و در چند میدان دیگر نیز عملیات لرزه‌نگاری در حال اجراست. حفاری اکتشافی فراساحلی در قزاقستان با اجاره بلندمدت دکل‌های حفاری ادامه دارد.

* آخرین وضعیت سه بلوک مهم در حال توسعه بلوک ایساتای
در ژوئن سال ۲۰۱۵ میلادی، دو شرکت انی و کازمونای گس قراردادی را نهایی نمودند که براساس آن، ۵۰ درصد سهام انی در این بلوک به این شرکت قزاقستانی واگذار گردید. گفته می‌شود در این میدان ذخایر قابل توجه نفت خام وجود دارد.
شرکت کازمونای گس در این قرارداد از انتقال فناوری‌های اکتشاف و تولید در دریای دشوار و پرتلاطم کاسپین استفاده خواهد نمود. رهبران قزاقستان برای فعالیت در آب‌های سرد شمال کاسپین به دانش فنی شرکت‌های بین‌المللی نفتی نیازمندند و این قرارداد می‌تواند سرآغاز توسعه بلوک‌های جدید در آب‌های این کشور به شمار رود.

* شاه دنیز
طرح توسعه فاز ۲ میدان شاه دنیز با ۲۸ میلیارد دلار در حال انجام است. براساس اعلام مدیران شرکت سوکار در اواسط سال ۲۰۱۵ میلادی، پیشرفت اجرای این پروژه ۴۰ درصد بوده است.

شرکت بریتیش پترولیوم نیز با تمدید قرارداد اکتشافی خود در بهار سال جاری میلادی، تا سال ۲۰۲۱ میلادی در توسعه این میدان مشارکت خواهد داشت.

* میدان کاشاگان
توسعه میدان کاشاگان به دلایل فنی بارها به تأخیر افتاده است. خط لوله ۴ میلیارد دلاری نصب شده در بستر دریا باید جایگزین شود؛ چراکه پس از آغاز تولید اولیه در سال ۲۰۱۳ میلادی، ما شاهد نشت گاز ترش از خط لوله فراساحلی آن بودیم که مقرر گردید خط لوله‌های نفت و گاز زیردریایی آن تعویض گردد.

گفته می‌شود تا پایان سال جاری تولید از این میدان مجدداً آغاز خواهد شد. اما شرایط دشوار آب و هوایی شمال دریای کاسپین در دو فصل پاییز و زمستان به تأخیرهای گسترده در برنامه‌ریزی‌های مدیران این پروژه منجر شده است و احتمالاً در میانه‌های سال آینده شاهد تولید از میدان کاشاگان خواهیم بود.

گفته می‌شود توسعه فاز دوم میدان کاشاگان به زودی آغاز می‌گردد، اما در مورد دوره زمانی قرارداد و چشم‌انداز تولید از آن ابهام‌های زیادی وجود دارد. از سوی دیگر، شرکت تنگیزشورویل به عنوان بهره‌بردار میدان فوق عظیم تنگیز اعلام نموده که با قیمت‌های پایین کنونی نفت خام سقف تولید کنونی ۵۸۰ هزار بشکه‌ای در روز خود را حفظ خواهد نمود. این عدد، ۱۰ درصد کمتر از مقدار تولید اولیه برنامه‌ریزی شده از این میدان به شمار می‌رود.

فراموش نکنید که با کاهش تدریجی سقف برداشت از میادین بالغ نفتی قزاقستان، تداوم درآمدهای نفتی این کشور در گرو تداوم سرمایه‌گذاری در این دو میدان فراساحلی خواهد بود.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *