۲ مهر, ۱۳۹۶

شرکتهای E&P و فرصت ناب انتقال فناوری

شرکتهای E&P و فرصت ناب انتقال فناوری 206172 orig 765x510

حیات شرکتهای اکتشاف و تولید در گرو بکارگیری و توسعه فناوریهای نو است؛ از این رو شرکتهای E&P ایرانی می توانند دریچه ای برای انتقال فناوری به صنعت نفت کشور باشند.
رشد تقاضای جهانی نفت سبب افزایش بهره برداری از منابع و در نتیجه، کاهش ذخایر و افت تولید طبیعی منابع شده است و به این ترتیب، چالش کنونی شرکتهایE&P نه تنها اکتشاف میدانهای جدید نفتی، بلکه افزایش میزان تولید از میدانهای در حال بهره برداری است و عبور از هر ٢ چالش فوق مستلزم یافتن راه حلهای جدید است.

میدانهای نفتی آسان و قابل دسترس، پیش از این کشف شده و در حال تولیدند اما با توجه به افت تولید طبیعی، لازم است به گونه ای مدیریت شوند که ارزش خالص فعلی(NPV) به حداکثر برسد؛ هدفی که با استفاده از روشهای IOR و EOR امکانپذیر خواهد شد. از سوی دیگر، اغلب میدانهای جدید نیز در موقعیتهای دشوار نظیر آبهای عمیق، لایه های عمیق با دما و فشار بالا و گنبدی قرار دارند که این مهم نیز به نوبه خود، ضرورت بهره مندی از فناوریهای نوین را بیش از پیش آشکار می سازد.

به نظر می رسد در چنین شرایطی، شرکتهای E&P که حیاتشان در گرو بکارگیری و توسعه فناوریهای نوین است، می توانند در مدیریت مخازنی که با افت تولید مواجه هستند و همچنین استحصال ذخایر در موقعیتهای دشوار، موثر و راهگشا باشند. شرکتهای اکتشاف و تولید ایرانی می توانند با استفاده از فرصت همکاری مشترک (JV)با همتای خارجی که در مدل جدید قراردادهای صنعت نفت دیده شده است و با بهره مندی از سازوکارهای انتقال فناوری، نسبت به دستیابی به فناوریهای نو صنعت نفت اقدام کنند. شرکتهای اکتشاف و تولید ایرانی می توانند با واگذاری امور به شرکتهای ایرانی و تمرکز بر ساخت داخل، مسیر انتقال فناوری را هموار سازند.

مسیر پیش روی شرکتهای ایرانی برای تبدیل شدن به E&P

در ایران به جز شرکت ملی نفت ایران، هیچ شرکت دیگری عملا سابقه و تجریه فعالیت به عنوان شرکت اکتشاف و تولید ندارد و به این منظور، در تدوین شاخصها و مدل ارزیابی شرکتهای ایرانی، علاوه بر این که نگاهی به بهترین تجارب بین المللی و وضع موجود و ظرفیتهای بالقوه این شرکتها حاکم بوده است، در عین حال مولفه های اساسی فضای کسب و کار بخصوص ریسک بالا و لزوم توجه جدی به موضوع انتقال و توسعه فناوری و نیز فرآیندهای کاری اصلی این حوزه شامل فرآیندهای مدیریتی مثل مدیریت کسب و کار، فرآیندهای مالی، فرآیندهای اجرایی و پشتیبانی مانند انواع پیمایشها و فرآیندهای فنی در مراحل مختلف چرخه پروژه های بالادستی شامل اکتشاف، ارزیابی، توسعه، تولید و مهندسی مخزن مدنظر قرار گرفته است.

به این ترتیب، در مسیر ارزیابی شرکتهای متقاضی فعالیت در قالب E&P دو دسته از معیارها مورد بررسی قرار گرفت. دسته اول، معیارهایی که نشانگر وجود توانمندیهای بالقوه شرکتها برای فعالیت به شکل شرکت اکتشاف و تولید بود و دسته دوم معیارها، به برنامه هایی مربوط می شد که شرکتها برای بدل شدن به شرکت E&P ارائه دادند. در حوزه شکل گیری شرکتهای اکتشاف و تولید، نکته ای که بسیار حائز اهمیت است، ریسک پذیری بالای شرکتهایی است که می خواهند وارد این کسب و کار شوند و اگر شرکتی، توانایی مدیریت ریسک نداشته باشد، با موانع متعددی در این مسیر روبرو می شود. بنابراین باید به این نکته دقت داشت که مدیریت کسب و کار در شرکتهای اکتشاف و تولید، حرف نخست را می زند. شرکتهای ایرانی برای ورود به عرصه کسب و کار اکتشاف و تولید باید از توانایی مالی و اقتصادی، توانمندی بازاریابی راهبردی، توانمندی نیروی انسانی و توانمندی توسعه فناوری بالادستی برخوردار باشند. از میان این الزامات، توانمندی توسعه فناوری اهمیت ویژه ای دارد و کلید ادامه موفقیت در این شرکتهاست.

زهرا آقالو

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *